old

db1_2103_copy

La Platja in 1910.  De mooie beschrijving die volgt werd ons aangereikt in het Catalaans door het restaurant Cal Galán.  De tewaterlating van de bootjes : het feit dat er geen kaai was, verplichtte hen om de boten uit het water te halen als ze binnenkwamen en dus ook om ze terug tewater te laten als ze op zee wilden gaan.  Het was een echt schouwspel om dit mee te maken bij het vallen van de dag.  Men telde vijf matrozen per ploeg en bij de schreeuw  "Oooup, vara va" (Oooup, gestrand, vooruit), duwden ze de zware netten op de rug door ze los te maken van de houten spijkers.  Vandaar komt de bijnaam esquenapelats die gegeven werd aan de vissers van L'Escala.  De boot schoof over de ingesmeerde houten balken totdat hij in het water terecht kwam en golven teweeg bracht in het water.  De beweging moest vlug gebeuren door de laatste balk in het water te plaatsen en om er niet onder te geraken door de snelheid die de boot behaalde. De netten : de haven van L’Escala werd de belangrijkste van de Costa Brava waar het de visvangst met netten betrof, met meer dan vijftig boten en hun lámparos (lampen op gas voor de visvangst met licht).
Foto oktober 2011.  Men noemt het de Indian Summer of de nazomer op de Platja, die zijn kalmte en rust hervonden heeft.  Meestal heeft men meer dan 20°C tot ver in november en is zwemmen in zee nog mogelijk.